Emigranteei aholkuak ematen ikasitako 6 gauza

Sinisten dezun eta konprometituta dagoen ekintzaile eta profesionala den jendeak bultzatutako eraldaketa sozial proiektuan parte hartzearen gauzarik politena, ematen dezuna baino gehiago jasotzen dezula da.

Ruth Carrasco dut izena, eta baliteke, lerro hauek irakurtzen ari zareten norbaitzuk nerekin berriketan egon izana. Sébastien Sanz-ekin batera Barakaldora itzuleraren Volvemos proiektuaren aholkularitzaz arduratzen naiz, eta ordu pila bat pasa ditut Skype-n bidez euskal profesional izugarriekin berriketan, beraietaz milaka gauza ikasi ditut eta proiektu honetan parte hartzeaz harroago sentitu arazi nau.

Ni emigrantea izan nintzen baita ere, denbora batez Bruselan lan egin eta bizi nintzen, eta badakit zer sentitzen den bakoitzaren jendearen hurrun bizitzerakoan. Erraza izan da kanpoan dauden pertsonekin enpatizatzea, gure herrialdean bueltan behar ditugun pertsonak, haietaz gauza asko ikasi ditzakegularik:

  1. Egoera latzetara egokitzeko duten aparteko gaitasuna

Egoera latzak aurrera ateratzeko duten gaitasuna zalantzarik gabe dago elkarrizketatu naizen profesionaletan. Japoniar bat bazina bezala Japon-eko selektibitatea egingo dezula. Lan elkarrizketa bat egin behar dezula zurea ez den eta menderatzen ez duzun hizkuntza batetan. Hain garranztzitsua den zure familiaren laguntzatik hurrun, familila bat sortzeko abenturan sartzen zaretela. Lan talde baten zuzendaria zarela eta beste lan taldekide guztiak herrialde desberdinetakoak direla. Burura adibide pila bat datozkit nun egoera latzak aurrera ateratzeko duten gaitasuna erakutsi duten.

  1. Beraien apaltasuna

Nere lanik handiena, kontatzen ari zidatenaren ispilu baten aurrean jartzea izan da. Gauza izugarriak entzun ditut. Ariadne-ren bezalako istorioak, 4 urtez merkatu globaralako Indiar kontsultoria batean lana egiten duena; edo Efrain-ena, Japon-era doala japoniera ikastera; edo Izaskun-ena, Inglaterran industria aeroespazialean talde bat zuzentzen lan egiten duena. Hitz egin dudan pertsona guztiak normalatasunez hartzen zuten beraien egoera, “naturala” bezala, “behar dena” bezala. Primerako profesionalak, gaur egun hain baloratutak dauden “guru”-ek, beraien apaltasunez ikasi beharko luketenak.

  1. Beraien herrialdearekiko erantzukizun sentimendua

Behin baino gehiagotan duten pena adierazi zidaten: “Hezkuntza publikoa jaso det, unibertsitate publikora joan naiz, diru laguntzak jaso eta beste herrialde batzuk onura ateratzen ari dira nere ezagutzaz, nere lanaz eta nere zergetaz.” Saio hauetaz gauza asko espero nituen, baino ez nuke apostu egingo ikusi dudan hiritar erantzunkizun maila honekin. Bueltan behar ditugu, zergak ordaintzen dituzten hiritar gehiago behar ditugu gure artean eta ez saihesten dituztenak.

  1. Beraien produktibitate handia

Lanean autonomia eta erantzukizuna baloratzen dituzte, helburuak betetzeko lan egitea eta ez “orduak sartzeko”. Gazteak izan arren, eman zaien aukera profesionaltasunez eta lan gogorrarekin ekin diote. Autonomiarekin eta helburuak lortzeko lan egiten ohituta daude. Produktibitatea eta ez “presentzia” da beraien erantzuteko era. Denbora aprobetxatzen badakite. Beraien bizitza profesionala eta pertsonala bateratzea nahi dute. Duten denbora librean prestatzen jarraitzen dute. Bizitza ahalik eta gehien estutzen dute.

  1. Beraien aberria jendea da

Guztiek bere ingruuko jendea botatzen du faltan. Gogorarazten dituzten lekuak jendearekin lotutak daude. Fernando-k 21 hilabeteko haurra bat du eta bere familiatik gertu hazitzea nahi du, bere gurasotik gertu. Beste bikote batek familia eduki nahi du, eta bere jendearen gertu egin. Beste baten gurasoak helduak dira eta ez du beraietaz hain hurrun egon nahi. ​​​​​​​

  1. Profesional garapena bilatzen dute

Profesionalki garatzen jarraitzea bilatzen duten pertsonak dira. Beraien itzulean, lan egingo duten lekuetan garatu duten experientzia baliagarria izatea nahi dute. Honekin guztiok bat datoz, diferentzia handiarekin, garrantzi gehien ematen dioten puntua da. Garapen profesionalean hain zorrotzak izatea oso eskuzabaltasuna da, egia esan, behar deguna profesional hauek profesionalki hazten jarraitzea da, lan egiteko era eta beste metodologiak agertzea, merkatu berriak irekitzen laguntzea, eta Espainian haintzakotzat har dezagun ordutegietan arrazionaltasuna eta helburuetan exigentzia.

Istorio bakoitzean esperantzarako etorkizuna dago. Balio handiko pertsona bat dago. Eta gure herrialderako aukera bat. Ea ba enpresa, erakunde eta instituzioak gai diren honetaz ohartzeko.

 

Skype-n bidez berriketan Laura-rekin, Erresuma Batuan dagoen emigrantea